Dat woorden of uitdrukkingen als #zenakalm, #doedisrustig of #genestress weinig regulerend effect hebben op de staat van je zenuwstelsel wist je al. Maar wat heeft dan wel een regulerend effect? Lees het in deze blog!

“Ik zou je daar van alles over kunnen vertellen, maar dat zou je nu toch niet begrijpen” Antwoordde een dokter, toen ik haar zei, dat ik graag informatie wilde over wat de burn-out in mijn hersenen en systeem teweegbracht.

Vaak herkennen we je gejaagd voelen, een kort lontje hebben, piekeren en slapeloze nachten hebben, het duidelijkst als signalen van stress. Maar er zijn meer signalen die er op kunnen wijzen dat je in survivalmodus bent.

Dat piekeren was zowat dé rode draad in dm’s en gesprekken de jongste tijd. Daarom wil ik er ook hier nog iets over delen.
Niet loopbaancoachgewijs (hoewel ik dat ook aanbied), maar wel vanuit zenuwstelseloogpunt. Je had van mij ondertussen misschien niet anders verwacht.

Het kabbelen van een beek, het tjilpen van vogels, het ruisen van de wind: het beluisteren van vredige natuurgeluiden brengt ons tot rust. Daar mag je gewoon zo van genieten. Maar waarom brengt de natuur ons zoveel rust?

Je wéét wat je wil. Waarom ga je er dan in godsnaam niet voor? Als dit iets is wat je al eens eerder tegen jezelf hebt gezegd is de kans groot dat je in survivalmodus bent, en last krijgt van 'freeze' en 'dorsal'

Hoe ben ik er voor jou in mijn 1-op-1 traject Refuge? Ik ben niét de coach die jou heel direct en met overweldigende staccato-energie uitdaagt of keihard confronteert. Die jou in een sessie van jut naar jaar stuurt. Ook niét diegene die jou geen andere ruimte laat dan hét-bewezen-script te volgen.

Omdat je dat in dat moment ook bent: een kieken zonder kop. Ja, ik zeg het maar zoals het is.
De reden daarvoor is dat je prefrontale cortex offline is.

Over het belang van niet vertrouwen op meterkes en consoorten maar op je eigen weten-diep-vanbinnen

Zenuwstelselregulering komt voor mindsetwerk.

Waarom we ons moeilijk een weg uit een bijzonder stressvolle situatie kunnen redeneren of praten.

Een gereguleerd zenuwstelsel is niet altijd kalm. Wel flexibel, verbonden en in het hier en nu.

Dit is hoe die comfortzone, zoals ik ze hier bedoel, er dan uitziet.